من آدم توی حال زندگی کردن نیستم، یا خودمو توی خاطرات گذشته غرق میکنم یا در تلاشم که آینده رو پیشبینی کنم.
جملهی گذشتهها گذشته برای من کاربرد چندانی نداره، چون گذشتههام بخشی از هویت من هستن و یه گوشه آروم ایستادن تا به موقعش بیان وسط زندگیم
اغلب اوقات، حتی وقتی که به نظر دارم از زندگی لذت میبرم، یک چشمم به آیندهس و به این فکر میکنم که چندسال دیگه که این لحظات برای من تبدیل به خاطره میشن، جزو کدوم دسته هستند! خاطرات خوب یا بد! به این فکر میکنم که در آینده میتونم تکرارشون کنم؟! یا قراره حسرتشون رو بخورم؟!
حتی همین الان که دارم اینا رو مینویسم دارم به این فکر میکنم که آیا چندسال دیگه که بیام اینجا، چقدر با هانیهای که داره اینا رو مینویسه، فاصله دارم
میدونید؟ من کسیم که دائم داره توی زمان سفر میکنه!
برچسب:
نویسنده: الینا پارسامنش