گاهی وقتها دلم میخواد برگردم به روزهایی که با دوستم میرفتیم کتابخونه حرم!
دوستم منو با وبلاگ نویسی آشنا کرد؛ اون روزا میرفتیم پشت کامپیوتر کتابخونه و پست میذاشتیم، کامنتا رو چک میکردیم، وقتی میدیدم تعداد بازدیدام زیاد شده ذوق میکردم.
اون زمان این گوشیای هوشمند نبود که راحت بتونیم وبلاگمون رو هر لحظه چک کنیم، تلگرام نبود که کانال بزنیم و هرموقع که بخوایم پست بذاریم...
روزایی که توی وبلاگ مینوشتیم، بیشتر روی حرفامون فکر میکردیم و بعد پست میکردیم
کانالای تلگرام بهمون اجازه میده بدون فکر تایپ کنیم حتی چیزایی که ارزش به اشتراک گذاشتن ندارن!
کانالای تلگرام عادتمون داد به کوتاه نوشتن و کوتاه خوندن!
هرجور فکر میکنم وبلاگ نویسی لذت بیشتری داشت...
برچسب:
نویسنده: الینا پارسامنش